Dankbaarheid – dit bly ‘n woord gevul met soveel diepte. ‘n Woord wat nie ligtelik opgeneem moet word nie. ‘n Woord wat maklik gesê word, maar soms min oor gedink word.

Soms wanneer ek wakker word is ek soooo moeg dat ek my kop net onder die komberse wil indruk… En dan wil ek net wees… En dan onthou ek: ek het ‘n bed om in te slaap en ‘n werk waarnatoe ek kan gaan. En dan is ek dankbaar. Ek is bevoorreg om te kan werk. Ek is bevoorreg om ‘n salaris te kan verdien. Ek is bevoorreg om my skuld elke maand te kan betaal en te kan kos koop terwyl ander nie kan nie…

Dankie… Ons sê so maklik dankie. Maar is dit iets wat ons net sê, iets wat net outomaties uitkom sonder dat ons waarde heg aan wat ons sê. Weet ons ooit waarvoor ons dankie sê? Of hoekom?

Ek is dankbaar. Vir werk. Vir ‘n salaris. Dat ek lewe.
Dankie.

The post Dag 72 – 125 dae van dankbaarheid appeared first on Vat 'n blaaskans / Take a break.

Op 8 September 2020 het ek baie entoesiasties my eerste skriffel gedeel oor dankbaarheid … saam met ses ander dames. Ek het gedink dit gaan maklik wees as elkeen van ons slegs een keer ‘n week ietsie gaan deel waarvoor ons dankbaar is en dat ons dan sommer tjoef-tjaf op 10 Januarie 2021 ons 125ste skriffel sou deel.

Ek wou na die 125 dae vir ons sewe die skriffels in ‘n boekie gebind het om dan as ‘n herinnering saam met ons te dra, maar helaas, dis nie só maklik nie! Life happened! Dis hartseer om te dink dat te midde van al die goedheid en guns wat God in ons lewens gee, ons nie eens een keer in 7 dae iets het waarvoor ons “dankie” kan sê nie. Dan wonder ons soms waarom dit so sleg gaan met ons, waarom daar dinge gebeur waarvoor ons nie gevra het nie. Maar terwyl ons nie ons dankbaarheid kan verwoord en deel nie, hoe kan God ons meer gee? Hoe kan Hy ons meer gee, as ons vir die bietjie van elke dag nie eens kan dankie sê nie?

Sjoe, Vader, het vanoggend hard geslaan toe hy deur middel van ‘n WhatsApp vanoggend vir my ‘n boodskappie stuur: Celebrate every win, no matter how small!

Waarvoor is ek dus dankbaar op dag 71? Ek is dankbaar vir elke klein dingetjie in my lewe wat my dag lekker maak. Ek is dankbaar vir my hond wat soggens vir my met ‘n nat bek kom môre sê. Ek is dankbaar vir my mense!! Ek is dankbaar vir my kind wat alles raaksien wat ek vir hom doen … al sê hy dit nie wanneer ek wil hê hy moet nie, maar wel wanneer ek gedink het hy sien dit nie! Ek is dankbaar vir vriende wat my liefhet, ongeag die feit dat ek soms lekker screwed up is. Ek is dankbaar vir die mees onwaarskynlike vriendskap in my lewe – jy weet wie jy is, want ons gesels elke dag. Ek is dankbaar vir vriende wat onvoorwaardelike vergifnis teenoor my uitgespreek het, toe ek dit glad nie verdien het nie. Ek is dankbaar dat hulle voorbeeld my nou deur ‘n situasie help om presies net só op te tree, want dis wat Jesus sou doen.

Ek is boweal dankbaar vir my Vader, my Voorsiener, wat my liefhet ongeag die feit dat ek ‘n sondaar is en steeds elke dag foute maak. Ek is dankbaar dat Vader elke dag met my bemoeienis maak! U is my alles!!

The post Dag 71 – 125 dae van dankbaarheid appeared first on Vat 'n blaaskans / Take a break.

Soms is daar net nie veel meer wat mens kan sê as dit nie: Ek is dankbaar die week is verby! Dankie tog vir Vrydagaande waar jy die soet en sout sweet van die week met seep van jou kan afwas en net jou voete kan lig en rustig raak. Dankie vir bietjie later lê en net jouself wees. Dankie vir jou maatjies wat jou ondersteun en deur die week gedra het. Net ‘n diep sug van verligting. Dankie. Net dit.
Die einde.

The post Dag 46 – 125 dae van dankbaarheid appeared first on Vat 'n blaaskans / Take a break.

Dis ‘n baie moeilike bietjie meer as twee weke wat verby is, maar vandag wil ek DANKIE, VADER sê vir my ondersteuningsnetwerk wat Vader my gegee het!

Sonder dít sou ek gevou het! DANKIE dat ek dit steeds het, want die moeilike tyd is nog nie verby nie, maar met U krag kán ek!!

The post Dag 45 – 125 dae van dankbaarheid appeared first on Vat 'n blaaskans / Take a break.

My 50ste verjaardag het ek vir myself heel anders voorgestel! Believe it or not … ek het actually daarna uitgesien om 50 te word. Nie hieroor of qdaaroor nie, maar omdat ek ‘n gesonde lewe kan vier! Omdat dit vandag ‘n voorreg is om ouer te word.

Ek het nie gedink dat ek vandag my Boeta van 21 jaar moet groet nie. Ek het regtig gedink dat Vader ons gehelp het om hom betyds te kry omdat hy nog ‘n getuienis sou hê om uit te leef. Maar Vader het ander planne gehad. Tussen al die gebid deur vir herstel, het ek ook gebid dat Chris ‘n buitengewone ontmoeting met ons Hemelse Pappa sou hê en dat hy gered is. Ek weet nog nie of dit so is nie, maar ek glo dat Vader my nog ‘n antwoord sal gee daarop.

Ek het te midde van al die hartseer darem nie ‘n slegte dag gehad nie. Ek is lekker bederf deur my kollegas … my eerste aankoop vir my reis na Israel en Frankryk gee hulle vir my. Mandia het spesiale moeite gedoen om vir my sonneblomme te kry … my gunsteling blomme! En my geskenksakkie het die Eiffel toring op – keeping the dream alive!

Ek het die amazingste boodskappe op WhatsApp en Facebook gekry – met die wonderlikste seëninge wat oor my en my lewe vorentoe uitgespreek is. Sjoe, dankie, ek voel blessed!

Vandag sê ek DANKIE!!! DANKIE vir ongelooflike mense in my lewe wat my ondersteun en my arms hoog hou!!  Ek het lanklaas in my lewe alleen of afgesonder van mense gevoel, want my ondersteuningsnetwerk is sterker as meeste mense wat ek ken s’n. DANKIE JESUS, vir al hierdie wonderlike mense wat U oor my pad gebring het.

50 – Ek het die laaste paar jaar net exist, myself in my kind opgeleef! Maar Dee sê: Life begins at 50!  

Ons almal kry net een lewe! Laat ons dit behoorlik leef! Let’s live life!

The post Dag 44 – 125 dae van dankbaarheid appeared first on Vat 'n blaaskans / Take a break.

Dankie Jesus vir my wonderlike seun, Sean Lee. U het my beyond measure geseën die dag toe U hom vir my gegee het.

Ek is so trots om sy ma te mag wees. Dankie dat U my met hom vertrou het. Mag hy altyd ‘n blessing vir my bly en mag hy al daardie profesieë wat al oor hom uitgespreek is almal uitleef! Aan U al die eer!

The post Dag 40 – 125 dae van dankbaarheid appeared first on Vat 'n blaaskans / Take a break.

Gemeenskap van gelowiges … Samesyn van vriende …

Gister was weer sulke tyd. Vanwee die gewraakte C-woord kan daar nie naweek retreats gedoen word nie. Maar niks verhoed ‘n klomp vroue om bymekaar te kom nie.

Dis ‘n dag retreat! Die dinge word vinnig gereël en Saterdag oggend vroeg ry ons deur Stellenbosch toe. Ek en ‘n pel. My ander pellie kry ons daar. Die weer is heerlik en die son skyn. Toe ons by Simonsberg aankom kan ek nie gou genoeg uit die kar klim om te begin groet nie. Soveel dames wat ek lanklaas gesien het. Soveel praat om in te haal.

Daar is ‘n buzz tussen die girls en in die lug. Jy word verwelkom soos ‘n ou geliefde, jy voel tuis en jy voel veilig. Tevrede en gelukkig. Ek sien en voel die abundance en liefde tussen almal.

The post Dag 29 – 125 dae van dankbaarheid appeared first on Vat 'n blaaskans / Take a break.

Ah. Vandag is ek dankbaar vir my werk. Ek het hier in die middel van die hard lockdown besluit om my eie besigheid te laat registreer. 
Eerstens, is ek dankbaar vir my Pa wat jare gelede ’n beslotekorporasie vir my eenkant gehou het, sodat ek iets daarmee kon doen as ek sou wou. Mens kry mos nie meer BK’s nie, tensy jy een besit van way back. Vir regsdoeleindes, is ’n BK ’n heerlike ding om te hê. 
Wat ek doen vir ’n lewe is complicated en ek gaan jou verveel as ek nou daaroor moet skryf, maar ek doen dit al amper 10 jaar vir my ouers se besigheid. Ek het net gevoel die tyd is nou reg om hierdie ding voluit te vat. Lockdown het my oorgenoeg tyd gegee om die ding heeltemal aanmekaar te slaan op die regte manier. En daar gebeur dit. Die besigheid kry kliënte. Die werk begin in stroom. 
Ek is so dankbaar dat ek van die huis kan werk en steeds alles kan doen vir my dogtertjie. Om vir jouself te werk beteken dat jy baie selfdissipline moet hê, want dis maklik om dinge vir ’n ander dag te los. Ek is dankbaar vir die toegewydheid wat iewers in my ingeprent is as kind. Ek is verskriklik dankbaar vir Heini wat die website ontwerp en verfyn het en die besigheid super proffesioneel laat lyk. Ook is ek dankbaar dat hy my elke dag met alles uithelp. Ek is dankbaar vir elke persoon wat die besigheid help bemark het, want word of mouth is maar die beste manier. 
Ek is eintlik net só dankbaar dat ek ’n werk het! Iets wat ek baie lank begeer het, waarvan ek ontneem was, maar nou die geleentheid het om volstoom ’n sukses van my lewe te maak en daardie voorbeeld vir my dogtertjie te stel … net soos my ouers dit vir my gedoen het. 

The post Dag 28 – 125 dae van dankbaarheid appeared first on Vat 'n blaaskans / Take a break.

Ek is ewig dankbaar vir julle vroue, sussies in Jesus, hartsvriendinne, geesgenote in Christus, omgee vriendinne, met wie ek my kan vereenselwig, mee kan identitifiseer, en wie met my kan identitifiseer.

Gister was daar onverwags ‘n plekkie vir my by ‘n dag retreat, en dadelik het my suster my gekontak: kom saam.  ‘n Vriendin het beaam, vergeet van alles, kom net, nog ‘n vriendin het gepor: ons hou plek vir jou. En alhoewel ek uiteindelik op die teendeel besluit het, is daar ‘n warmte in my hart vanaand. Dankie Jesus vir vriendinne, bloedsusters, sussies in Jesus, geesgenote wat my wil deel maak van iets groters as onsself. Nog meer, wat my daar wil hê, en my laat voel ek is nie ‘n niks en ‘n niemand nie. My hart klop met ‘n diepe dankbaarheid dat ons hier  is om mekaar te dra, te ondersteun, te boost, en om te gee. En dankbaar dat ek deel daarvan kan wees!

The post Dag 27 – 125 dae van dankbaarheid appeared first on Vat 'n blaaskans / Take a break.

Dis vandag dag 191 sedert inperking begin het. Ek is so dankbaar dat al kan ons nie ons jaarlikse naweek retreat hou nie, kan ons wel vandag ’n dag retreat hê saam met ons sussies, bekend en onbekend!

Vandag mis ek ’n hele paar dames hier, maar ek GLO dat volgende jaar dié tyd hou ons weer ’n volle naweek retreat.

Dankie, Jesus, vir vandag … ‘n stilword-tyd aan U voete.

The post Dag 26 – 125 dae van dankbaarheid appeared first on Vat 'n blaaskans / Take a break.

Vandag is ek dankbaar vir my geloof. Ek sit nie elke Sondag voor in die kerk nie. Ek is nie iemand wat Jesus voor en agter nie, want ek het in ‘n gemeente grootgeword waar dáárdie mense die ergste mense was. Goeie voorbeeld: die oom wat voor Sondagskool voor in die kerk gestaan en vir ons gesing het “dit borrel in my, want ek is so bly…” het sy vrou mishandel en geslaan en sy het hom morsdood-vrek geskiet een Sondag voor kerk. Verstaan jy nou waar ek vandaan kom? Dit het duidelik in haar ook geborrel. Nes ek baie dae borrel. Soos Mentos in ‘n bottel Coke.
Anyway. Ek staan steeds sterk in my geloof, op ‘n manier baie anders as baie mense (en ook ‘n groot gedeelte van my familie) tot baie mense se frustrasie. Dit pla my nie meer nie. Lankal nie.
Ek is dankbaar vir die verhouding wat ek en my Here het, want baie dae bid ek hardop: “Here, U ken my. U het my geskape. Gee my asseblief vandag geduld en nie krag nie, anders maak ek iemand dood”. Not for real okay. My Here ken my en my Here het ook baie beslis ‘n sin vir humor, anders was ek nie wie ek vandag is nie.

The post Dag 23 – 125 dae van dankbaarheid appeared first on Vat 'n blaaskans / Take a break.

Op die 16de September sit en heeldag angstig en wag vir my doktersafspraak. Man, jy kon met my toor. Ek was bitter nervous. 

Ek scroll vir die 300ste keer deur Facebook en Instagram en woeps, lui my foon. “Carley”. Carley? Hoekom bel sy my? Ons het jare laas gesels en mekaar nog meer jare laas gesien. Carley is ’n goeie skoolvriendin van my. Na skool het ons baie dae en aande gekuier en feitlik alles saam gedoen. Nadat ek Kaap toe getrek het, het ons effe kontak verloor. Mens beweeg mos in verskillende fases van ’n mens se lewe en ja, life happens. Ek het ’n mamma van’ n dogtertjie geword en sy die mamma van twee pugs. Haar eie ma is ook intussen oorlede en die lewe het draaie met beide van ons gestap. Feit bly staan, Carley was nog altyd ’n goeie vriendin van my en sou altyd wees al gesels ons nie elke dag nie. 

Hoekom bel sy my? Net omdat sy al die vorige naweek aan my begin dink het en toe nou nie vir my uit haar gedagtes kon kry nie en my eenvoudig móés bel. Wow. Op daardie oomblik was dit vir my só lekker en ek het so dankbaar gevoel, want ek het daardie oproep van my ou tjomma eintlik nodig gehad. Sy het nie eers ’n idee wat my oorgekom het nie, maar sy het dit in haar gevoel om my te bel en dit het my hart warm laat voel.

My kringetjie is klein. My vriendelikheid is spotgoedkoop, maar my vriendskap peperduur. Dankie, Carley, dat jy my op daardie spesifieke oomblik van daardie spesifiek dag gebel het. I needed to hear your voice. Ek is dankbaar vir elke liewe een van my vriendinne, want ek weet al gesels ons vir jare nie, we will pick up right where we left off. Ultimately is dit wat vriendskap mos nou moet wees, of hoe? 

The post Dag 19 – 125 dae van dankbaarheid appeared first on Vat 'n blaaskans / Take a break.

So sit ek ’n paar dae gelede en werk by die eetkamertafel en ek hoor hoe ’n voëltjie te kere gaan buite. Hy klink vicious en ek kan hoor iemand is kwaad. Corné kom in die sitkamer in en sê dit lyk amper asof Mienkie, ons Yorkie, ’n voël gevang het. En ek gaan loer buite en voel hoe iets bo my verbyvlieg. Voel soos ‘n boeing 747 wat op my neerdaal en dit fletter heen en weer en dit raas. En op die grond naby die swembad sien ek die klein voeltjie. Lankal nie meer baba nie, maar nog ver van uitgegroei. Ek raai die kleinding het uit die boom geval na ’n vliegles en so het Yorkie se jagter instink oorgeneem en die aanval geloods.

Terwyl ons nou vir kleinding probeer red, vlieg moeder owerste oor ons koppe en deel bevele uit en raas met ons; bekommerd oor haar kleinding.

Die uiteinde was tog dat die kleinding gered en met moeder herenig is. Dit als terwyl ons Yorkie verwoed rondhardloop, op en af en probeer uitkom om die jagtog af te handel en sy prooi te vang …

Dit het my nogal laat dink. So dikwels fletter ons rond, val ons rond en word ons verblind deur die dinge en gebeure van die wêreld. Ons val uit die nes en neem die verkeerde afdraai pad, en terwyl ons dit doen, los ons Pappa God ons nooit nie. Hy raas, hy huil, hy stuur mense op ons pad om ons op die regte pad te lei en Hy waak oor ons die hele tyd. En dit doen Hy terwyl die duiwel op en af hop en soos ‘n scavenger rondsnuffel en wag om sy aanval te loods.

Maar ons Pappa God is groter as hy. Hy beskerm ons en neem ons onder Sy vlerk en nooit maar nooit los Hy ons nie. Ten spyte van als is ons nooit alleen nie. Selfs in ons donkerste oomblikke is Hy daar. En daarvoor is ek vandag dankbaar …

The post Dag 18 – 125 dae van dankbaarheid appeared first on Vat 'n blaaskans / Take a break.

Weet jy wat is dankbaar? The real deal, diep dankbaar? Vandag ervaar ek dit in soveel oorvloed dat ek eintlik voel asof ek afblaas. Asof die berg wat op my skouers was, weg is. So dankbaar is ek, dat ek eintlik net wil tjank.

Na my diagnose met my long storie vroeër hierdie jaar, was ek baie ontsteld. Ek was bang en ek was so siek soos ’n hond. Ek sal eendag nog die hele verhaal vertel. Die spesialis het aan my verduidelik dat ek op hectic medikasie sal moet gaan vir ten minste ses maande. Dit was my idee van die hel. Dit was amper erger as die siekte self.

Hier sit ek vandag, ses maande later. Die dokter het gemik dat ek 80% longfunksie sal hê. Dit sou die ultimate prys wees na behandeling, maar tot almal se verbasing het ek 117% longfunksie (longkapasiteit if you will)! Ek voel of ek die flippen Lotto gewen het! 

Ja, daar is permanente skade aan my longe en op die plate lyk dit freaky, maar ek is genees. Heeltemal. Totaal en al. My longe was in ’n oorlog, maar daar is nie ’n enkele verdere teken van die nare siekte self nie. 

Ek is dankbaar vir elke liewe persoon se ondersteuning, hulp en moed inpraat. As ek name moet begin noem, gaan hierdie skriffel lank raak. Bo alles, dankie liewe Heer vir U ongelooflike genade en helende hand en dat ek betyds gehelp kon word. Anders sou ek nie nou hier kon sit en tik nie, maar daisies gepush het. 

Dankie, dankie, dankie vir tweede kanse, liewe Vader en dat U vir my ’n fighting spirit gegee het. Dis die derde keer wat ek en die dood tango, maar ek oorwin elke keer. 

My work here, is clearly not done. 

The post Dag 15 – 125 dae van dankbaarheid appeared first on Vat 'n blaaskans / Take a break.